Hoe het allemaal begon

Met een klein plekje op mijn bovenbeen, dat al snel was uitgegroeid tot de grootte van een euro, stap ik zo’n 25 jaar geleden naar de huisarts. Die verwijst mij meteen naar een dermatoloog.

‘Dat is psoriasis guttata, de druppelvormige psoriasis,’ concludeert de dermatoloog als hij het plekje op mijn bovenbeen inspecteert. ‘Ik heb ook last van schilfers op mijn hoofdhuid,’ reageer ik en wijs naar mijn haardos. ‘Ook psoriasis,’ oordeelt de dermatoloog als hij met zijn vingers mijn haren uit elkaar trekt. ‘Ik schrijf voor het plekje op je been een cortisonezalf voor die je er dagelijks op moet smeren. Voor de hoofdhuid krijg je een teerzalf. Smeer die drie keer per week voor het slapengaan op je hoofdhuid. De volgende dag was je de teerzalf er weer uit. Bij de balie kun je een afspraak maken voor over een maand, dan wil ik het resultaat bekijken.’ De dermatoloog schudt mij de hand en vervolgt zijn weg, waarschijnlijk naar een volgende afspraak.

Als ik de recepten bij de apotheek heb afgehaald, houd ik mij aan de instructies van de dermatoloog. Ik gebruik eigenlijk liever geen cortisonezalf. In de bijsluiter lees ik dat er hormonen in zitten, die bij veelvuldig en langdurig gebruik de productie van natuurlijke steroïden in de bijnieren remmen. Met enige tegenzin smeer ik dagelijks de zalf op de psoriasisdruppel, die er in mijn ogen meer uitziet als een grote hagelsteen. Als ik mijn hoofdhuid insmeer met teerzalf, voelt en ruikt het alsof ik een asfaltweg op mijn hoofd plavei. De bruinige zalf voelt kleverig aan en mijn lange zwarte haar raakt er behoorlijk van in de klit.

Een aantal weken later merk ik nauwelijks verbetering. Ik besluit om een alternatieve afslag te nemen in het landschap van genezers. Via een kennis kom ik op het spoor van een klassieke homeopaat. Ines, een vrouw van in de dertig met steil blond haar. Een olijk rond gezicht zonder make-up verwelkomt mij. Ik neem plaats tegenover haar. Ze neemt een uur de tijd om te vragen naar mijn ziektegeschiedenis, ziektes in de familie, mijn eetpatroon en mijn gevoelsleven. Ze neemt de tijd om kennis te maken met mij en mijn lichamelijke klacht. Ik voel me serieus genomen. Ook het holistische denken spreekt mij aan, het idee dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
‘Ik wil even in je ogen kijken,’ zegt Ines en gaat voor mij staan met een vergrootglas. ‘Jouw lever is uit balans. De lever gaat over boosheid. Kun jij je boosheid uiten?’

‘Ik word niet snel boos,’ reageer ik en haal mijn schouders op.

Ines gaat weer zitten en begint te schrijven. ‘Allereerst gaan we de darmen reinigen. Je kunt hiervoor de lichtbruine klei gebruiken die je bij een reformwinkel kunt kopen,’ zegt ze, terwijl ze een pak klei laat zien. ‘Klei absorbeert vergiften en stimuleert de darmflora. Het verbetert je immuunsysteem. Bij psoriasis komen afvalstoffen via de huid naar buiten. Schone darmen zorgen voor een verbetering van huidproblemen,’ meent Ines. ‘Doe ’s avonds en ’s ochtends een theelepel klei in een glas water. Roer het door en drink het daarna op. Je doet deze kuur drie weken en dan wil ik je terugzien.’
‘Gadver,’ denk ik als ik mij probeer voor te stellen hoe het smaakt.

‘Ik geef je ook homeopathische korreltjes om je lever weer in balans te brengen. Neem hiervan dagelijks twee korreltjes onder je tong. Je zult dan beter je boosheid kunnen uiten,’ zegt Ines, terwijl ze mij glimlachend aankijkt.

Het innemen van de kleipoeder valt mee, alsof ik een glas slootwater drink waarin ik per ongeluk wat zand van de bodem heb meegeschept. Mijn darmen lijken het goedje te accepteren. Als ik de homeopathische korreltjes een week heb gebruikt, merk ik de uitwerking. Terwijl ik samen met mijn vriend in de auto zit, voel ik tijdens ons gesprek over een onderwerp waar we maar niet uitkomen opeens een enorme boosheid opwellen. Ik verhef mijn stem en zwaai met mijn armen zo krachtig naar voren dat ik bijna door de voorruit heen sla. Mijn vriend kijkt verbaasd opzij. Ik mopper met verheven stem nog even door, totdat ik voel dat het genoeg is.

Een paar dagen later zie ik dat de psoriasisdruppel op mijn bovenbeen is verdwenen.

Dit bericht is geplaatst onder .