Stil verlangen

 

Adieu, gave jas

van de eerste helft

van mijn leven

Van tijd

vol zorgeloze gedachten

zwierend in de wind

Van tomeloze vrijheid,

als zomerse zon

benen en armen streelt

Van zelfverzekerde tred

in jofele schoenen

Ik vervolg mijn reis

over hoge toppen

slof door diepe dalen

duik zonder brevet

kopje onder

tussen gejaagde golven

Aangespoeld op

het drassige strand

gedrapeerd in

een vunzige jas

besmet met vegen en klodders

gescheurd en verkleurd

Trek ik mijn jas uit

zwaar, gevuld met water

Haar blik valt op de gave kraag

die haar beschermde tegen weer en wind

die haar liet schuilen in de overmoed van de jeugd

tranen vullen haar ogen

vol weemoed en verlangen

Dit bericht is geplaatst onder .