Wissellijst

 

Drie maanden na de ontslakkingskuur, een aantal magneetveldtherapiebehandelingen en regelmatige bezoeken aan de infraroodsaunacabine zijn de psoriasisplekken rustiger geworden, maar nog niet verdwenen. Sommige plekken zijn kleiner geworden.
Om het genezingsproces verder te ondersteunen, besluiten we een allergietest te doen. Met elektro-acupunctuurapparatuur, verbonden aan een computer, meet de therapeute één voor één punten op mijn handen en voeten door. Dan rolt er een uitdraai uit de computer.
‘Ik denk dat ik van planeet moet verhuizen,’ roep ik verschrikt als ik de lijst zie.

‘Ja, het lijkt natuurlijk heel wat. Maar je kunt voor veel producten een vervanger nemen,’ stelt ze me gerust.
‘Moet ik dan mijn hele leven die voeding vermijden?’ vraag ik bezorgd.
‘Voeding waar je lichaam ziek van wordt, moet je in ieder geval twee maanden vermijden. Dan kunnen je darmen tot rust komen. Op sommige voedingsmiddelen reageer je alleen tijdelijk overgevoelig, op andere altijd.’
Gedurende de behandelingsperiode komt ze met aardig wat alternatieven voor voeding en drank. Ik besluit stilletjes toch maar op deze planeet te blijven. Het idee om na ruim dertig jaar eens een grote schoonmaak te houden in mijn lijf, vind ik geen gek plan.

Met mijn not to eat-lijst voor de komende twee maanden probeer ik het principe van fair trade uit. Ik wil best iets opgeven, maar wens daar iets smaakvols en gezonds voor terug. Ik geniet enorm van eten en dat wil ik graag behouden.

Ik ruil koemelkproducten in voor producten van de geit. Inmiddels ben ik zo dol op geitenkaas dat het me zelfs aantrekkelijk lijkt om in een volgend leven als geit terug te komen. Met paardenmelkcapsules ging ik weer terug naar de moederborst. Een weldaad voor mijn darmen omdat de samenstelling zo veel lijkt op die van moedermelk. Sojavanillevla is inmiddels mijn favoriete toetje geworden. Wel gezoet met tarwestroop, want suikers kan ik beter zo weinig mogelijk gebruiken. Gelukkig ben ik daar niet alleen in en zijn de schappen in de winkel gevuld met allerlei suikervrije producten, waarbij mijn voorkeur uitgaat naar natuurlijke suikervervangers als tarwestroop, honing en stevia. In mijn zoektocht ondervind ik dat de uitdaging ligt in het opsporen van verborgen suikers in producten. Dus speur ik als een detective met een vergrootglas de kleine lettertjes op verpakkingen af, om tot de ontdekking te komen dat suiker bijna overal in zit. Ik besluit voorlopig geen kant en klaar eten te kopen en maak de sausjes zelf. En als ik toch een snelle maaltijd wil maken, haal ik een sausje uit de reformwinkel.
Rode en witte wijn ruil ik in voor bier. Bier in allerlei soorten en maten: oudbruin, witbier, bockbier, rosé bier, La Chouffe, alcoholvrij bier. Ieder jaar komt er een nieuwe verrassing bij.
Sinaasappel, kiwi en aardbei lever ik in. Ik behoud nog een overvloed aan lekkernijen, zoals appel, peer, pruim, meloen, kersen, perzik en mango. Paprika en tomaat blijven lange tijd op mijn not to eat-lijst staan.
Tevreden over mijn ruilhandel houd ik mij de eerste twee maanden streng aan mijn lijst. Ik merk dat het ten goede komt aan de rust in mijn darmen en uiteindelijk ook in mijn huid.
Door de jaren heen vind ik mijn balans in het onderhouden van wisselende lijsten. Waar ik de ene keer niet goed tegen kan, lukt de andere keer wel. Balanceren door niet alleen te vermijden. Balanceren door soms bewust iets te eten waar ik op dat moment zin in heb, maar waarvan ik weet dat ik daar niet goed tegen kan. Gewoon lekker uit mijn dak gaan!
Spelen met de wissellijst. Dat is mijn balans.

Dit bericht is geplaatst onder .